10.04.2019

‘Bu dünyada bir gurbetçiyiz,’ derdi babam.
Peki neden?
Bunu hiç sormadım; çünkü vereceği cevabı biliyordum.
‘Öteki dünya,’ diyecekti. Hiçbir fikri olmadığı yerin, memleketi olduğunu düşünüyordu.
Yıllardır başka bir ülkedeydik ve doğduğumuz ülkeyi unutmuş gitmiştik. Oralarda ne olup bittiğini dahi merak etmiyorduk artık; ama babam hep oradan bahsediyordu. Yoksulluktan bahsederken bile sanki varsıllığın tepe noktasından bahseder gibiydi hali. Gözleri buğulu, sesi hülyalıydı.
Peki neden geri dönmüyordu? Bunu da biliyordum.
O, bilmemeyi seviyordu.

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: