13.09.2018

Sessiz bir kadın, iyi bir anne, kötü bir ‘kendi’ idi. Yani kendisine kötü bir insan idi. Adını bile zor anımsardı sorduklarında. Kendi adını… Sanki kulağına hiç üflememişlercesine unutuverirdi.
Budha’nın öğretisini uygulamaya o kadar yakındı ki…
İyiden ve kötüden, acıdan ve tatlıdan, hüzünden ve mutluluktan… tüm zıtlıklardan arınmış, benliğinden çıkmıştı. Ya da bir adım sonra çıkacaktı.
Yalnızlaşmıştı. Kendisini bile yalnız bırakmıştı.

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: