Kategoriler
edebiyat Genel

13.11.2018

Gri, pürüzsüz bir yumurta bulmuştu yerde. Yumurtayı eline aldığında üşüdü. Sanki içindeki ölmüş, yumurta ise ölen yaratığın mezarı olsun diye yaratılmıştı. Ölmeye doğuyordu sanki yumurtanın içindeki.
Acaba neydi yumurtadaki?
Bir kuş mu?
Bir sürüngen mi?
Bir böcek mi?
Yoksa çağlar öncesi bir yaratık mı?
Bir dinazor mu sözgelimi…


Hiçbiri değildi.
Zamanı gelip yumurta çatladığında, gri bir boşluk uzattı başını dünyaya.
Boşluk tatlı tatlı sesler çıkartmıştı yumurtadan ilk çıkışında. Eğer görünse kesin anlaşılacaktı ki, yumurtadan yeni çıkmış her canlı gibi ıslak, bir kuş yavrusu gibi tüysüz, Bir yılan gibi yumuşacıktı.
Sonra büyüdü boşluk…
Ve öldü dünya…

Kategoriler
edebiyat Genel

19.02.2018

Davula bir kere vurdu…
Tüm kuşlar geldi yanına. Bir kere daha vurdu. Balıklar ve yosunlar da geldi…
Bir kere daha…
Sürüngenler…
Bir daha…
Dört ayaklılar…
Bir tane daha…
Böcekler…
Nesli tükenenler…
Bakteriler…
Mantarlar…
Bitkiler…
Taşlar…
Vurdu, vurdu, vurdu…
En nihayetinde, insanları çağıran davulu vurdu…
O kadar şeyin bir yere, bir amaca doğru gittiğini göremeyen insanlar, kendi davetiyelerini de işitemediler…