Kategoriler
edebiyat Genel

04.07.2019

Uçurumun dibinde yepyeni bir dünya var diyorlardı. Yıllardır herkes böyle der, iştahımı kamçılardı. Öbür dünyadan bahsetmiyorlardı hem de.
Bu dünyadan umudumun kalmadığı zamanı beklerdim. Hatta kollardım… Umutsuzluk için bahaneler yaratmaya çalışırdım. Olmazdı…
Her an kurtarılması gereken ya da ne bileyim, işgal edilmesi gereken bir yer çıkardı. Paralı askerdim ben. Savaşırdım, neden savaştığımı önemsemeden. Böyle olunca umut da önemini yitirir, elimde canım ve param, ortalıkta olabilecek her silahı kullanarak savaşırdım.
Benim için de buydu önemli olan şey, silahlar… Her silahla öldürmek, herbirini öldürebilecek kadar iyi kullanmak isterdim. Bu benim tutkum, kullanmadığım silahın olma ihtimali de umudumdu.
Gürz, mızrak, kılıç, top, bomba… bunlar basit silahlardı. Her şeyden silah yaratmayı severdim. Bir kuş tüyünün bile potansiyeli vardı bunun için.
İşte belki de o yüzden o uçurumdan bir türlü atlayamadım. Ta ki, basit bir silahın, bir adet insan elinin beni itmesine kadar.

Kategoriler
edebiyat Genel

25.10.2018

Zemin kötüydü. Bisikletimi süremiyordum. İnip yedeğime aldım. Yokuş dikti, taşlarla ve irili ufaklı çukurlarla kaplıydı. Yine de gitmekte olduğum yoldan hiç kimse döndüremezdi beni.
Gitmek istediğim yer bir uçurumun başıydı.
Ve sonra…
Bisikletin üzerinde uçurumdan atlamak suretiyle ölen, belki de bir şekilde yaşamaya devam edecek olan nadir insanlardan olacaktım.
Belki de tek insan…

Kategoriler
edebiyat Genel

14.05.2018

Bir uçurumun başında, elinde bir sopayla duruyordu. Rüyasında bu sopaya binip uçurumdan atlarsa uçabileceğini söylemişti. Herhangi biri değil, o söylemişti. Rüyasında da olsa, onun söylediği her şeyi dinlerdi. Elinde değildi. Ona kutup yıldızı gibi, pusulası gibi bakardı adeta. O da bunu hiç kötüye kullanmamıştı. onu hiç hayal kırıklığına uğratmamıştı. Şimdi de; rüyasında bunu demişti işte ve o buna güveniyordu. Normalde kendisinin rasyonel düşünen birisi olduğunu söylerdi. Başkalarını da dinlemezdi gerçi. Belki, onlar onun rasyonel olduğunu düşünmüyordu; ama ondan başka hiç kimsenin ne düşündüğünün bir önemi yoktu ve o da onun rasyonel olmadığını düşündüğüne dair bir işaret vermemişti. Demek ki o rasyonel birisiydi. Birazdan yapacağı şeyin rasyonellikle, uzaktan yakından bir ilgisinin olmadığını kendisi de bilmekteydi; ama bunu göz ardı etmeyi seçmişti.
Ve atladı…