02.01.2021

Fazla dürüsttü. Çok fazla… Ama söylediği her doğru şey, ondan hoşlanmama sebep oluyordu. Yok yok… Hoşlanmak fazlasıyla nötr kalıyordu ona olan hislerimi açıklamak için… Onu resmen arzuluyordum.
Acımasızdı bazen; ama ben biliyordum ki o doğruyu söylüyordu. Bazen bana da yapıyordu bunu. Özellikle de kendisine. Sadece… Sadece çocukların yanında başkalaşıyordu. Yumuşuyordu. Değişiyordu işte.
Bir gün ona her şeyi anlatmaya karar verdim. Anlattığımda cevabı tek cümleydi.
“Ama ben seni sevmiyorum.”
Bu cevabı bile onu bir kat daha arzulamama sebep olmuştu.
Ben ona değil de doğruya mı aşıktım? Onu, yani birisinin kendi gerçeğini dürüstçe söylemesini mi arzuluyordum?
Cevabı beni incitmemişti bile. Ona gülümsedim ve ona arkamı, dürüstlüğe yüzümü dönüp yanından ayrıldım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir