Bir insan yanıma yaklaştığında, vücuduyla mı çok çalışmış yoksa zihniyle mi; yoksa çalışmayıp kendisini kuruntularla delirtmiş mi, anlayabilirim.
Eh, bir burnum var benim. Kuruntunun kokusunu, zihinle çalışmanın kokusunu ve vücutla çalışmanınkini koklayabilirim onunla.
Vücutla çalıştıktan sonra basitçe ve temizce ter kokar insan. Başlangıçta güneş ışığı gibi, sonra, eğer yıkanmazsa biraz bayatlamış bir ter olur. Bakteriler hemen anlarlar tembelliğin varlığını ve doluşurlar ona. Tembellik onlar için besin kaynağıdır. Ve barınak alanı.
Zihinle çalıştığında daha mütevazı bir koku salgılanır. Ay ışığına benzer; ama yine eğer tembelseniz, bir tür bodrum katı gibi kokabilirsiniz bakterilerin de yardımıyla. Daha mütevazı olduğu için daha az kötü kokar tembelliğe maruz bırakıldığında; ama tembellik bu tür şeyler için hiç tavsiye edilmez.
En kötüsü kuruntudur. Ekşimsi, acımsı, tuvaletimsi, rutubetimsi… tuhaf kokutur sizi kuruntu. Bakteriler için bir tür gecekondudur vücudunuz; ama mecburdurlar. Tembellik burada önemini yitirir; çünkü yıkanıp temizlendikten birkaç saniye sonra dahi kuruntu yakanıza yapıştığında beter kokutur sizi.