16.11.2018

Soluk sesi…
Bir insanın yaşamak için verdiği mücadelenin hissedilebilir yegane göstergesi…
Bir insanın, yaşayışının melodisi; üflemelilerde soluk, ritimde yürek…
Birisine aşık olup olmadığını bilmiyorsan… Ya da onu gerçekten sevip sevmediğini…
boş ver beylik testleri, beni dinle…
Eğer soluk sesini tanıyorsan, ayırt ediyorsan diğer soluklardan; yüzünün şeklini, sesinin tonunu hatırlamasan da olur… Aşıksındır ona sen. Daha önemlisi, seviyorsundur.
İşte o dertli kadın da bahsetmişti bana sevdiceğinin soluğundan. Hayret etmişti garibim, onlarca soluk içinden nasıl ayırt edebildiğine.
Hatta kendince bir test yapmış da şimdi hatırlamıyorum. Galiba başkasının telefonundan aramış sevdiceği ama sadece soluk sesinden tanımış, bir olasılık değilmiş, tanımış işte, eminmiş onun olduğuna o soluğun.
Şaşırmıştı dertli kadın. İlk defa aşık oluyordu belli ki.
Ölmüş… Hem de hiç bilmeden sevildiğini…
Dertli kadın, hatırlamıyormuş simasını ve temasını. Zaten hiçbir temas olmamış. Olsa da hatırlamazmış. Ne ki, kendi nefesini bile ayırt edemezken; hiç unutamamış nefesini.
İşte, bana gelmeden bir gün önce, onun soluğunun sesini başkasında duyuvermiş.
Benden de; o soluğu kesmemi istermiş.
Kestim…
Ne yapayım, kestim…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir