20.03.2020

Kaçmıyor, hiçbir bahane aramıyor. Tersine üstüne gidiyor her şeyin. Buna rağmen olmuyor, belki de kaçmadığı için olmuyor. Ne de olsa herkes kaçarken o kaçmıyor. İnsanların gözü korkuyor muhtemelen. Yine de kaçmamaktan son derece memnun.
İş arkadaşı ondan daha garip. Egosundan arınmaya çalışıyor. Kendi isteklerini unutmaya çabalıyor. Kendinden kaçıyor o da. Yani o öyle düşünüyor arkadaşı için. Alttan alta ona kızıyor. Kendisinin aksine davrandığı ve sevildiği için belki de… Belki de onu kendisine yabancılaşmış görmek acı veriyor. Ona kızıyor; ama diğer taraftan onu çok seviyor, fazlasıyla…
Bir öğreti bulmuş kendisine, onu takip etmeye çalışıyor arkadaşı. O ise rahmetli dedesinin dediklerini yapıyor. Küçük çaplı olsa da; o da bir öğreti sayılabilir.
Aslında ikisinin yaptığı şey de tam olarak yapılamaz gibi geliyor. Hiçbir şeyden kaçmadığını kim söyleyebilir? Beyinin çalışma biçimi kaçmaya yönelik. Hayatta kalmak için kaçması gerekirse kaçar… Düşünceden, hatıralardan, algıladıklarından…
Egoyu örtmek de tam olarak gerçekleştirilemeyecek bir şey. Niye çalışıyor o zaman mesela? Neden bir arkadaşı var? Neden sevilmek için birçok şey yapıyor? Neden ayın elemanı ödülünü kabul etti?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir