27.01.2020

Kurumuş bir dalı yerden aldı. Baktı, küflenmemişti. Oldukça sert bir ağaçtan düşmüşe benziyordu. .Bu daldan bir asa yapacak, insanlara onun büyülü olduğunu söyleyecekti.
Sonra…
Onu kavgalı iki insana dokundurduktan sonra sonsuza dek barışacaklarına, hiç kavga etmeyeceklerine inandıracaktı onları. Ebeveyni hep kavga ettiğinden böyle bir fikir gelmişti aklına. Onlar ölmüştü; ama barıştırdığı her insan, bir nevi telafi olacaktı onun için. Gittiği yerlere mutluluk dağıtacaktı.
Evet… Tıpkı umduğu gibi olmuştu her şey. Gerçekten de ona inanmıştı insanlar. Gerçekten de hiç kavga etmemişlerdi.
Peki mutlu mu olmuşlardı sonra?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir