10.07.2020

Hayallerimle ben ayrı insanlarmışçasına farklıydık. Saatlerce hayaller kuran birisi olduğum mümkün değil anlaşılmazdı. Rutinime bağlı, asık suratlı bir insandım. Bunu bilsem de; düzeltmek için, değişmek, hayallerimi yaşamak için hiçbir şey yapmıyordum. Hayatımdaki tek soru kendimle yaşamayı nasıl kıvırabildiğimdi? Ta ki bir uyurgezer olduğumu, bir gizli kamera kayıtlarından, binlerce insanla birlikte öğrenene dek…

04.12.2020

Yaşlı adamın ayakları birbirine dolanışını, tuhaf bir hınçla izliyordu. Bir bastona gerek duymayacak kadar kibirliyse o ne yapabilirdi ki? Yüksek bir kaldırıma çıkarken ona yardım etmişti; ama içindeki hınç yok olmamıştı. İyi ki hınç görülebilen bir şey değildi. Öyle olmasa iyi bir insan gibi yapabilir miydi?

03.12.2020

Direğe tutunmuş, durmaksızın dönüyordu. Çocuk olsa normal sayılabilirdi; ama bu kadın ellili yaşlarını sürüyordu. Yani öyle tahmin etmiştim yüzüne baktığımda. Dikkat etmiştim de; kadın dönerken gülümsemiyordu bile. Suratındaki ifade telaşlıydı. Aniden ayağı tökezledi, direğe tutunmamış olsaydı yere düşerdi… ve durdu. “Tüh!” Sesinde öyle bir hayıflanma vardı ki, ağzımdan “ne oldu?” nidası fırlamıştı bile. Sorumu yadırgama… Okumaya devam et 03.12.2020

30.11.2020

Kim bilir günde kaç kişinin oturduğu bir sandalyeye otururken düşündü. Düşünürken de poposunu hafifçe kaldırdı. İnsanlardan iğrendiği için değil, sandalyeyi düşündüğü için ağırlığını ona vermek istememişti bir anlığına. Sonra, o bildik mantığı dümeni eline aldı ve sandalyeye hiçbir şey olmamış gibi yayıldı. Sandalyenin tam o anda kırılması, mantığı tarafından doğal karşılanmadan önce, bir salise önce,… Okumaya devam et 30.11.2020

22.12.2020

Yardımsever biriydi. Her işe koşardı; belki de bunun için yıkanmazdı.

Yayım tarihi
Genel olarak sınıflandırılmış ile etiketlenmiş