Herkesin bana neden gaddar dediğini şimdi anlayabiliyorum. Ve ancak şimdi idrak edebiliyorum ne kadar acımasız olabildiğimi. Yok, kimseyi incittiğimden değil. İnsanlar da bunu biliyor. Karınca ve incitmek geçen o cümlede “bile” sözcüğü dahi yoktur benim lügatımda. Karıncayı da en az kendim kadar önemserim çünkü. Aklımın ve idrakimin yettiğince tabii. Ama şu yamyam katil kadar olmasa da ben de gaddarım gerçekten de. Yani öyleymişim, şimdi anlayabiliyorum. Ve aslında o yamyam katilin sadece olduğu kişiyi sergilediğini de anlamaya başlıyorum aynı anda. Evet, o kurgusal bir karakter ama yaşasaydı da pek bir şey değişmezdi. Yine de o öyle birisi olurdu işte. Gaddar, kan …