01.03.2018

Bazen ne yapsam işe yaramayacağını idrak ederim. O kadar ağır bir yüktür ki bu, taşıyamayacağımı anladığımda öylece unuturum. Başka bir çarem yoktur çünkü. Unutmak en iyisidir bazen. Sonra tekrar idrak ve tekrar unutma…
Bu acı verici bir süreç olsa da gurur vericidir çünkü bilirim ki bunu bir kere bile idrak edemeyen milyonlarca insan bulunmaktadır yeryüzünde. Gurur vericiliğinin yanı sıra utanç vericidir. Bunu kaç kere idrak etsem bile yaşamaya devam etmek ve tekrar tekrar unutmak, unuttuğunu bile bile unutmak… Kelimenin tam anlamıyla aptallık değildir de nedir? Aynı hatayı defalarca yapana ne denir?
Bu kez öyle yapmayacaktım. Kendimi öldürecek ve bu kısır döngüden kurtulacaktım. En azından böyle umuyordum. Ölümden sonrasını kim bilebilirdi? Belki de yepyeni kısır döngüler beni bekliyor olacaktı…
Düşündüğüm en hoş ölüm kendimi asmaktı. Hoştu çünkü sallanmaktan oldum olası hoşlanırdım. Sallanacağım ipi kendim ördüm. Sağlamlığını defalarca kontrol ederek, bir sürü ipi yan yana getirip o iplerden bir desen yaptım. Birbirlerine dolanmış onlarca yılan… Yılanların pullarını bile plastik pulları iplere dikerek yapmıştım. Estetik bir şekilde ölmek en doğal hakkımdı. Hatta ipe sallandığında kulaklarıma ziyafet çektirecek küçük çanlar, birbirlerine vurulduğunda ses çıkaracak çeşitli nesneler falan asmıştım.
Sonunda artık birkaç kemer kadar kalın ve sağlam olan ipin yapımı bitmişti. Ardından ayaklarımı basıp sonra tekmeleyeceğim tabureyi yaptım. İnsan ölümünü kendi inşa etmeliydi… En azından ben bunu yapmalıydım. Tabureyi de tekmelendiğinde harika bir ses çıkaracak içi bomboş metal bir alaşımdan yaptım. Bunu yaparken bir zilciye danışmıştım. Baterilere falan zil yapan bir adama…
Güzel bir ses armağan etmek istiyordum dünyaya. Çığlığımın vokal, beni öldüren nesnelerinse enstrüman olduğu harika bir müzikle veda etmek istiyordum.
Öyle de yaptım…
Yapıyorum…
Şu an kayıttayım ve sallanmaktayım.
Evet, ne yapsam işe yaramayacak ama sanat zaten işe yaramaz bir şey. Yani büyük bir amacı olan insanlar kadar aptal olmadığımı bilerek gidiyorum bu dünyadan.
İşe yaramayacağını bildiğim, amacı başlı başına işe yaramak, işlevsel olmak olmadığını, olamayacağını bildiğim bir şey yaparak…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir