24.05.2020

Bir insanla başka bir insanın selamlaşma ritüelleri hakkında birçok fikrim vardı. Herkes gibi… ama o… bu tür fikirlere tamamen aykırı davranıyordu. Bir cihazı vardı. Selamlaştığı herkesin burnuna tutuyordu bu cihazı, ya da ağzına. Verdiği nefesi analiz ediyor ve ona göre davranıyordu. Tıpkı bir ayının, başka bir ayıyı gördüğünde yüzüne nefesini üflemesi, dolayısıyla etrafta ne tür yiyecekler olduğunu anlatması gibi…
Tabii bu analiz sadece yiyecekle ilgili değildi. Söylediğine göre, tamamen kendi geliştirdiği bir makineydi. Bu aletin daha detaylı iletişimlerde kullanılacak bir de saç analiz eden aparatı vardı. Eh, o asla işini şansa bırakmazdı.
Bir gün, aniden cihazını yanında taşımaz olmuştu. O zamana kadar çok nizami ve doğru davranan biriyken; artık rastgele yaşamayı tercih etmişti anlaşılan. Birkaç gün sonra elinde yine cihazı vardı. Belirsizliğe tahammülü yoktu. Daha az mutlu ama daha huzurluydu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir