Canı sıkılıyordu. Babası yeni boşanmasına rağmen annesi olmayan bir kadının evine götürmüştü onu ve kendisiyle zerrece ilgilenmiyorlardı. Bilgisayarun önüne geçip kapalı olan bilgisayarın klavyesine rastgele basmaya başladı. Kızgındı. Ve önünde, klavyenin tam arkasında bir bardak belirdi. Bardağın içinde pembiş bir sıvı vardı. Bu bardağı babasına ikram ettti. Bardak güzel kokuyordu. Babası önce kadına bir yudum ikram etti ve kendisi de bir yudum aldı.
Babası ve kadın bardaktan aldıkları yudumla bir anda tüm ilgilerini ona veren iki rahatsız edici insana dönüşmüşlerdi. Çocuk bu değişimi klavyenin gerçekleştirdiğini bildiği ve bundan memnun olmadığı için klavyenin tuşlarına tekrar bastı ve iki tuşa bastığı için iki ayrı nesne belirdi. Biri bir yüzük, diğeri eldivendi.
Eldiveni kadına verdi, kadın sıvının da etkisiyle onun hoşuna gitmek için derhal eldiveni eline taktı ve yok oldu. Babası onun direktifleriyle yüzüğü annesine verdi. Ancak annesi yüzüğü takmadı. Çocuk annesine kalan o pembiş sıvıyı içirdi. Çocuk bu sıvının etkisinden hoşlanmamıştı ama annesiyle babasının ayrı oluşundan nefret ediyordu. Ne de olsa bir şekilde işler yoluna girerdi işte. Klabyeyi kadının evinden almadığını hatırlayınca kadının evine gidip klavyeye tekrar bastı; ancak klavye boş kaldı.