Rüzgar, mutasyon geçirmiş olan bir tohuma aşık olmuş, onu anası ve babasından kaçırmıştı. Gittiği her yere götürmüştü onu; oysa tohum kuruyana kadar filiz vermemiş, kök salmamıştı. Rüzgarsa aşık olabileceği potansiyeli hayal ettiğiyle kalmıştı.
Kategori: Mikro Öykü
21.04.2019
Çiçeğin bir tek yaprağı koptu ve çiçek kurumaya karar verdi. Oysa kök aynı fikirde değildi.
20.04.2019
Katırlar üreyemezken; bir at ile bir eşek birbirleriyle çiftleştiklerinde nasıl oluyor da üreyebiliyordu? Bir çocuk, nasıl oluyor da…
19.04.2019
Sinekler neden vızıldarlardı? İnsanların ya da hayvanların ona karşı savunma yapabilmeleri için vızıldamanın ahlaki olduğunu düşündüklerinden mi?
18.04.2019
Akrepler iğnelerini batırırdı. Bu onların doğasıydı. Bir istiridyeyle arkadaş olan bir akrep olsaydı?
17.04.2019
Bir kedi olsa da olmasa da kedileri sevmezdi.
16.04.2019
Kuyudan su çekmeye yazgılı bir kovaydı o. İpi de git gide çürüyüp; sonunda kopmaya…
15.04.2019
Yumuşacık tüyleri olan sevimli bir kuzu olmak işe yaramazdı. Her türlü ateşte yanar, dişlerde erirdi etin.
14.04.2019
Bahar gelmiş; o bahara gelmemişti. İçindeki kış ısınamamış, buzlar çözülememişti. Tomurcuklar hazır değildi çiçek açmaya. Lakin beklemezdi doğa. Onu kolayca öldürürdü hazırlıksızlığı… Kimsenin babasının oğlu, anasının kızı değildi ki. Herkes ve her şeydi. Herkesin ve her şeyindi.
13.04.2019
Bir kuş, her daim onu izlerdi. Bina içlerinde bile yanında yöresinde kanat çırpmaktan kendisini alamaz, göğe yükselip onu terk edemezdi bir türlü. Bilinen hiçbir kuşa da benzemezdi. Onu o yapıp canlandırmıştı çünkü. Özgürlüğü bile tutsak edebileceğini kendisine bilinçsizce kanıtlayabilmek için…