Keşke… Keşke birazcık mutlu olabilseydi! Gözlerinin tta içine baktım. Uzun yüzü mutsuzluktan sünmüştü. Adeta kendi kendisini eritiyordu. Sivri çenesinde toplanmıştı sanki tüm derisi. Ve yüzü hâlâ erimiş, buruşmuş görünüyordu. Sivri çenesinin altında bir gıdısı yoktu ama çenesi katman katman büzüşmüş ve nasıl oluyorsa yine de gergindi. Çene kemiğiyle, demir bir kazığı sert bir toprağa saplayabilirdi. Daha gencecikti oysa. Boynundaki damarlar kalıcı olarak boğum boğumdu. Uyurken bile öyleydi bana sorarsanız. Mutsuzluk, gerginlik ve sinir bozukluğu bu adamın iliklerine işlemişti. Kanını içen bir vampir olsa ekşimiş bir yoğurdu içmiş gibi geri tükürürdü herhâlde. Çok fazla kuralı vardı, çok fazla… Çok fazla yargısı …
Etiket: #utanç
22.04.2020
Başkaları için utanmaktan bıktım! Neden herhangi bir insan evladı için utanabildiğime hayret ediyorum. Ben niye utanıyorum? Mantıklı bir insanın asla yapmayacağı bir şey bu. Aslında ben de mantığımı kullanmayı bilen birisi olarak böyle bir şeyden neden ıstırap çekebildiğimi anlayamıyorum bir türlü. Yani neden savunduğumla yaşadığım bir olmuyor, idrak edebilsem muhtemelen çözerim sorunu; ama olmuyor işte, kendimi bir türlü anlayamıyorum. Başkasının bana yaptığı bir şey yüzünden ben niye utanıyorum yahu! Bu nasıl bir psikolojidir? İşte bakın, yine utanç içindeyim ve benimle hiç alakası olmayan bir konudan ötürü böyle hissediyorum. İntikam için küçülen arkadaşım yüzünden. Tamam, o benim arkadaşım ama benden ayrı …
05.02.2020
Uzay aracına binmiş bir köylü gibi hissediyordum kendimi. İstediğim şeye kavuşmuştum ama onu nasıl kontrol edeceğimi bilmiyordum. Anlamıyordum! Ben biraz işimi kolaylaştıracak bir makine istemiştim ama bu… farklı bir makineydi. İşimi hiç anlamadığımı düşündürmüştü bana. O mu haklıydı; ben mi acaba? Yıllardır yaptığım işi hiç bilmiyor olabilir miydim? Peki ama nasıl oluyordu da işimden kimse şikayetçi olmamıştı? Nasıl oluyordu da insanlar… bir gelen bir daha gelmiş miydi? Bazen… Çok az… Peki ben bunu dikkate almış mıydım? Ne yazık ki hayır… Sonunda mecbur kalmıştım… Utanarak da olsa, her şeyi tekrar öğrenecektim.